2. bét (Toplam 2 bét)

Ynt: Bol

İletiGönderilme zamanı: 05 Oca 2019, 22:36
gönderen ulduzéver
Türk dillerinde sözbaşı b › m dönüşümü için herzamân burunsu harfleriñ étkisi gérekmez diye düşünüyorum. Bunu kanıtlamak için Azerbaycan Türkçesi ağızlarından iki örnek vérebilirim:
Fa. behâné › Az.T. behâne › bahana › mahana "bahâne"
bize › mize "binek hayvânları özellikle éşekleri daha yéğin koşturmak için kullanılan, ucu sivri, parmak boyda küçük ağaç". Kökeni: biz "sivri"

Ynt: Bol

İletiGönderilme zamanı: 05 Oca 2019, 23:03
gönderen Oktay D.
behâne sözcüğünde /n/ var. Ayrıca b>m dönüşümünüñ söz koñusu durumu elbette Eski Türkçeye ait. Soñradan Çağdaş Türkçelerde b>m dönüşümü olabiliyor, o ayrı bir şey. Eski Türkçedeki bu durumuñ öñemi, Ana Türkçede birincil söz başı m- olmayışını göstermesiyle ilgilidir. Yani eğer burunsu ses yanında m- olsaydı Eski Türkçede, bu durumda onuñ b'den gelmemiş olduğunu söyleyebilir ve böylece Ana Türkçede birincil *m- sesini kurgulayabilirdik. Öyle bir durum olmadığı için kurgulayamıyoruz. Öte yandan Moğolcada veya Tunguzcada bolca söz başı birincil *m- sesi bulunuyor. Bu durum biraz Türkçeniñ ayırt édici özelliği gibi düşünülebilir. Tıpkı Moğolcada n-, c- gibi sesleriñ yine Türkçede olmayışı (onlar yérine y- olması) gibi...

Ynt: Bol

İletiGönderilme zamanı: 06 Oca 2019, 02:13
gönderen cingelek
Bir de malak < bala + k vardı.

Ynt: Bol

İletiGönderilme zamanı: 06 Oca 2019, 02:40
gönderen Oktay D.
balak > malak biçimi Oğuz Türkçesi ağızlarına özgü.