Türkçü-Turancı çizgide yol alan, dilde özleşmeye özen gösteren çavlık, yaşadığı tüm çetinliklere direnerek varlığını sürdürmekte, çıktığı yolda ilerlemektedir. Diyebiliriz ki Türküstan, düşüncelerimiziñ Azerbaycan’daki yansımasıdır. Varlığı, atan yüreğimiziñ devindiricisidir. Bundan ötrüTürkçesi Varken Topluluğu olarak, Türküstan’a emek véren tüm bireylere göñülden séviler sunar, çalışmalarında kolaylıklar dileriz.

Vâr ol Türküstan!

Dahası için:
Türküstan Çavlığı – www.turkustan.net
5 il “Türküstan” yollarında… – www.modern.az/articles/14721/1

Türk dünyasının böyük oğlu, Quzey Kıbrıs Türk Cümhuriyyətinin qurucu prezidenti Rauf Denktaş – həm sevincli, həm duyğulu… (Kasım 2010)

İlk yarışmaya 16 ülke katılmışken bu kez toplamda 25 ülke boy gösterdi. Katılan ülkeler arasında Türk kökenli olmayanlar da vardı. Türk kökenli olanlar kendi ağızları ile söylerken öbürleri İstanbul Türkçesi ile yazıp besteledikleri yırları ile katıldılar.

Açıkçası birincisinden çavım, bilgim yoktu ancak ikincisini baştan sona izledim. Türkçeniñ gelişimi için yadırganamaz bir örgütlenme diyebilirim. Olmasına gérçek añlamda sévindiğimi de bildirmek isterim. Ancak, bir iki eleştirim olacak.

İkincisi düzenlenen bir yarışma neden bu denli çırakca, amatörce oldu? Filistinli kız yırıñı söylerken yıltırıklar kesildi. Uluslararası bir yarışma da bunuñ olması béklenemez. Kendi adıma söylüyorum, o ân utancımdan yériñ dibine girdim. Çok sönük bir yarışma oldu. İzlemeye gelenler neredeyse yoktu. Oturakları gösteriyor, bomboş. İlk olmasından ötrü, sokaktan toplayacağınız kişilere 10 lira verip yarışma sonuna dek oturmalarını sağlayabilirdiniz. Yéterli tanıtım yapılmadı. Ürdün’den katılımcı olmuş ancak Ürdünlüleriñ bu yarışmadan çavları bile olduğunu sanmıyorum. Yiğidi öldür, hakkını yeme démişler; sunucunuñ payını vérmek gerek. İşini uzmanca yaptı.

Umarım soñrakı yarışmalarda daha ustaca, daha uzmanca bir örgütlenme olur ulayı devletimiz de bu etkinliğe iyelenir de Avrovizyon düzeyinde bir yarışma olur.

Eñ azından başlangıcı yaptıkları için tüm emeği géçenleri yürekten kutlarım, vâr oluñ.

http://www.trt.net.tr/turkcevizyon

Ancak bir sorunumuz var; bu evrensel yivin (unicode 5.2.0) soñ sürümü, yalnızca soñ sürüm yayınlayan yazılımlarda çalışıyor. Örñeğin Firefox, GIMP gibi… Bu yüzden bir öngörüş olarak 5 yıl içinde tüm yéryüzüne yayılır diye düşünüyorum.

Bilgisayarlarda görüntüleyebilmek için şu[2] başlantıya tıklayıp, yazıtürünü kuruñ. Kullanıp yazmak içinse, bu[3] bağlantıya tıklayıp Emir Yâsin Sarı‘nıñ anıkladığı belgeyi okuyuñ. Belgede 3 ayrı işletim dizgesi (Linux-Windows-Macintosh) için yordamlar añlatılmaktadır.

Ayrıca bu özelliği kullanarak açılmış iki de yérliğimiz bulunmaktadır. Örñek olması açısından inceleyebilirsiñiz. Biri benim kişisel günlüğüm; http://gokbeyuluc.wordpress.com öbürü de E. Y. Sarı’nıñ günlüğü; http://fankibiber.wordpress.com

dipçe:
[1] http://turkcesivarken.com/yazismalik/index.php?topic=1069.msg8129#new
[2] http://turkcesivarken.com/belgeler/orkun2.ttf (sağ tıkla farklı kaydet ‘i seç)
[3] http://turkcesivarken.com/belgeler/orkunsayisal.rar
[4] http://turkcesivarken.com/yazismalik/index.php?topic=2859.0 Sorularıñız için…

Aslında bu tür akımlar ve görüşler, Türkçeniŋ her döneminde ortaya çıkmış. Türkçeyi geliştirme amacında olan ve başarılı olanlardan en soŋuncusu da Atatürk’üŋ “dil devrimi” idi. Tırŋak içine aldım, çünkü bilerek dil ve devrim sözcüklerini kullandım. Bu süreciŋ yavaş ve özünde tamamlanmamış olması nedeniyle bu devrimden çok, bir evrim sayılabilir. Ancak devrimsi yanları da göze çarpıyor. Örŋeğin, bir şeyleri devirmiş, yerine başka bir şey getirmiş. İşte olay da tam burada kopuyor: devrilen ve yerine gelen şeyler ne?!

Bugün, çoğu insanıŋ bunu umursamaması dışında, bunu ya yaŋlış aŋlayanlarıŋ ya da bilerek başka yöne çekenleriŋ olduğunu gözlemledim. Gördüğüm kadarıyla, ya neyiŋ devrilip neyiŋ yerine geldiğini bilmiyoruz, ya da bu durum, bazılarının işine gelmiyor. İşine gelmeme olayını zâten hiç bir zaman aŋlayamadım! Ancak biraz daha saf düşünüp sâdece durumu aŋlamadığımızı varsayalım.

TIRNAK İÇİNDE DİL

Osmanlı’da bir ulus kaygısı olmadığından, ulusal dil aŋlayışı da yoktur. Bu yüzden, yazı dili olarak kullanılan Osmanlıcayı çoğu Türkolog, Türkçe saymaz. Ben bu tartışmaya girmeyeceğim, sadece Osmanlıcanıŋ “Osmanlı ulusçuluğu” kadar yapay bir dil olarak görmekle yetineceğim. Yalnızca sarayın yazışma dili olarak kullanılmış, zamanın aydıŋları tarafından hiçbir şekilde günlük yaşama tümleştirilemeyen bir dildir. Oysa halk hep kendi dilini konuşmuş.

Türkiye’nin resmî dili olan Türkiye Türkçesi, bir Oğuz Türkçesidir. Bunuŋ dışında Oğuz öbeğinde; Azerî Türkçesi, Türkmen Türkçesi ve Gagavuz Türkçesi bulunuyor. Yâni, bunlar 11. yüzyılda tek bir dildi, sonradan ayrılıklar gösterdi. Türkiye Türkçesi de özünde, Oğuzcanıŋ Anadolu Lehçesine dayanır. Buna bazıları Eski Osmanlıca der^[1]. Bu lehçe, halk tarafından konuşulurdu. Bu, bizim sandığımız Arapça, Farsça, Türkçe karışımı üçlü dil (lisân’ül salâse) değildir, tersine şu anki konuştuğumuz Türkçeniŋ ta kendisidir! Osmanlı devletiniŋ soŋ zamanlarına doğru bilimde Arapça ve yazınıŋ büyük bir kısmında Farsça kullanılırken halk hâlâ bu Türkçeyi konuşuyordu. Ne var ki, dil devriminde “giden/devrilen” Türkçe bu değildi! Yazınıŋ ilerleyen bölümlerinde savunacağım üzere bu, geri gelen Türkçedir!

TIRNAK İÇİNDE DEVRİM

Mustafa Kemâl Atatürk’üŋ hızlandırdığı dil akımınıŋ devrim tanımına pek uymaması ancak bir devrim edâsı taşıması nedeniyle, buna “devrim” demek gelenek olmuştur. Burada devrim sözcüğü, yapılan şeyiŋ etkisiniŋ büyüklüğünü ifâde eden mecâzî bir kullanımdır. Hattâ, Atatürk’üŋ “dil devrimini” çoğumuz, özellikle eski nesil (örneğin babam), “harf devrimi” ya da “harf inkılâbı” olarak bilir. Çünkü Arap âbecesiniŋ Türk-Latin âbecesine geçişinden ibâret olarak bilinir. Oysa bu iki kavram aslında farklıdır. Harf inkılâbı ya da yeŋiliği, 1928′de olmuştur ve gerçekten sâdece âbeceyi ilgilendirir. Ancak “dil devrimi” diye söz edilen şey, 1932′de başlayıp 1935′te yoğunlaşan süreçtir ve âbece değişimi bunuŋ tetikleyicisidir. Kavramları gerçek anlamlarıyla ifâde etmek istersek, bu olaya “dilde arılaşma, gelişme ve halk diliniŋ resmî yazı dili hâline gelmesi” denilebilir.

Bu akım ile, Anadolu ağızlarından derlemeler yapılmış (Derleme Sözlüğü), eski yapıtlar taranıp Türkçe kökler bulunmuş (Tarama Sözlüğü), Anadolu dışında konuşulan Türk dillerinden yararlanılmış ve Türkçenin sözcük yapımına işlerlik kazandırılmış. Bütün bu girişimlerle ve yazı diliniŋ de toparlanmasıyla, halkıŋ eskiden beri konuştuğu bu Türkçe gelişmeye başlamış. Bu dönemden geri Orta Türkçe dönemi kapanmış ve Oğuz Türkçesiniŋ lehçeleri ayrı birer dil olma durumuna gelmeye başlamış[4]. Bu yüzden bu Türkçeye çoğunlukla “Türkiye Türkçesi” denir. Orta Türkçe dönemindeki Eski Anadolu lehçesiniŋ bugünkü hâlidir.

TIRNAK İÇİNDE ÖZ

Dil devriminden hemen soŋra bu etkiden hareketle bazı çevreler bu işte aşırılığa kaçmıştır. Tarama Sözlüğünden bulunan onca sözcük bazen Türkçe sanılarak bazen yaŋlış aŋlamlarla Türkçeye katılmak istenmiştir. Olduğu gibi aktarılan bu sözcükler yiŋe dile zarar vermiş oldu. Örŋeğin bugün Türkçede hem otağ hem de oda sözcükleri bulunur. Oysa bunlar bir ve aynı sözcüklerdir. Sâdece, oda sözcüğü 13.yy ortalarında henüz ses dönüşümlerini geçirmediği sıralarda otag biçimindeydi. Çağataycanıŋ etkisiyle onu bir süre daha “çadır, oda” olarak kullanmayı sürdürmüşüz. Bu eŋ hafif örŋekti, yoksa dil devriminiŋ ilk ardıllarınıŋ yaptıkları çalışmalar ayrı bir yazı konusudur.

Bugünlerde ise, TDK’ye atfedilen yalancı türetimlerle insanların gözü çok başarılı olarak korkutulmuş görünüyor. “Çok oturgaçlı götürgeç”, “uçan avrat” gibi sözcükler güyâ türetildi. Ne ki bunlar, türetim gücüne zarar vermiş durumda. Örneğin -gaç/-geç yapım eki bu biçimde yitirilmiş. Daha birçok işlekliğini yitirmiş ek sayılabilir. Bunlar bazı görüşlerce Türkçeye yapılan komplolar olarak görülüyor. Biz hâlâ saf düşünmeye devâm edelim.

Eminim çoğu kişi, sözcükleriŋ içinin boşaltığını düşünüyordur. Bir sözcük kullanıldığında, tam olarak o sözcüğüŋ karşıladığı kavram söylemek istenmiş midir gerçekten? O zaman, bu sözcüğüŋ Türkçe ya da yabancı kökenli olması fark eder miydi? İşte bu tür bir durumuŋ olmasınıŋ gerçek nedeni, sözcüğüŋ biçimsel olarak iyi çağrışım yapamamasıdır. Bu durumda bir sözcük, rastgele bir harf diziminden öte değildir. Yabancı sözcükler ister istemez öyledir, Türkçe bir sözcüğüŋ ise çağrışım yapması için Türkçeniŋ yapısı gereği kökünüŋ de konuşulan Türkçeye ait olması bir gerekliliktir. Örŋeğin ardıç kuş dediğimizde ardıç sözcüğünüŋ aŋlamı hiç sorgulanmaz. Sorgulansa bile, bir araştırma yapılmadıkça çağrışım yapacak hiçbir şey bulunmayabilir. Bunuŋ nedeni, Eski Türkçe^[2] ār- (dolaşmak, gezinmek) eyleminiŋ Türkiye Türkçesinde bulunmayıp bir iki türeviniŋ^[3] kalmasıdır. Eğer bu köküŋ aŋlamını ilk kez duyduysaŋız, artık ardıç sözcüğünüŋ “dolaşan, gezinen” aŋlamını taşıdığı daha çok belirginleşmiş olsa gerek.

TIRNAK İÇİNDE TÜRKÇE

Osmanlı’nıŋ yazı dilindeki yozlaşması bugün halk diline inmiş görünüyor. Ancak bu kez, etki batıdan geliyor. Osmanlı’da da aydınlar doğuya özenip Arapça ve Farsça sözcük ve dil bilgisel yapıları Türkçeye zorla sokmaya çalışmışlardı (neyse ki bu, giden dille birlikte gömüldü). Ne var ki, bugün de aynı tür bir özentilikle Batı dilleri girişiyor. Ancak hâlâ saf davranıp bunun bilinçsizce yapıldığını varsayabiliriz. Ne de olsa benim için bunuŋ bilinçli ya da bilinçsiz olması değil, sonuçta olup olmaması önemli. Bugün, özellikle ’80 sonrası kuşak olarak, çok az sözcükle konuşuyor ve yazıyoruz. Zâten okuduğumuzu ya da yazdığımızı kimse savunamaz. Demek ki düşünce üretmiyoruz ki yazma gereksinimimiz olmuyor!

Türkleriŋ tarihine bakıldığında, özünde çok yazdığımız görülüyor. Durmadan yazmışız. Her gittiğimiz yerde her gördüğümüz şeyi yazmışız. Eŋ yakın örŋekle, şu ânda sadece Osmanlı Devlet arşivleri bile Avrupa’nıŋ o zamana kadar ulaşamadığı sayıda belge içeriyor^[4]. Ancak 20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde ne okur ne de yazar olduğumuzu görüyoruz. Şu ânda herhangi bir konudaki Türkçe kaynaklarıŋ azlığı herkesiŋ dikkatini çekmiştir. Çoğu dal için, bazı konularda Türkçe hiçbir kaynağa deŋ gelinmiyor. Bilgi üretmekten yoksun olsak bile, çeviri kültürümüzüŋ de gelişmediği çok açık. Diğer uluslar ise ellerine geçen her şeyi çevirir, bildikleri her şeyi yazar olmuşlar. Rolleri değiştirmişiz.

Eğer düşünce ya da bilgi üretseydik, tartışsaydık, konuşsaydık, yazsaydık, okusaydık; daha fazla sözcük bilme gereksinimi duyardık diye düşünüyorum. Böylece 500 sözcükle yetinmezdik (sayıyı salladım). Türkçeniŋ yetmediğini düşünmez ve bu yüzden, yabancı sözcükleriŋ girmesine izin vermezdik (onlar da girmeye can atmıyorlar ya!). İşte bu durum, “dil devrimi”yle “geri” gelen Türkçe sayılamaz; bu 500 sözcüklük dil, Türkiye Türkçesi sayılamaz. Asıl bu şey, tırnak içinde “Türkçe”dir.

Dipçe.

[1] Fuat Bozkurt, “Türklerin Dili”, Kapı 2005, sayfa 330.

[2] 5. yüzyıl ile 11. yüzyıl arası konuşulan Türkçe, Osmanlıca değil…

[3] “art”, ”yorgun argın olmak”, ”aramak”, …

[4] Jean Paul Roux, “Türklerin Tarihi”, Kabalcı 2005.

]]> http://turkcesivarken.com/yeni-turkce-dedikleri/feed/ 0 http://turkcesivarken.com/kekligi-duz-ovada-avlarlar/ http://turkcesivarken.com/kekligi-duz-ovada-avlarlar/#comments Sat, 04 Jul 2009 18:30:52 +0000 Oktay DOĞANGÜN http://turkcesivarken.com/?p=457 Atalarımız çok özgün deyimler ve sözler söyleyip durmuşlar. Bu söz ve deyişleriŋ öyküsünü hep merâk etmişimdir. Ama sadece sözüŋ kendisinden başka bilgi olmadığından öyküyü sözden çıkarsamaktan ötesini yapamıyorum doğal olarak. Geçen gün, bu sıradan çıkarsamalardan birini de bir arkadaşıma “çala ağız” söylediydim: “kekliği düz ovada avlarlar”.

Türkçede keklik diye bir hayvan var. Sözden, kekliğiŋ kolay bir av olduğu aŋlaşılıyor zaten (ben hiç keklik avlamadım). Nitekim “kekliği düz ovada avlarlar” sözü; kolayca kandırılmış/tuzağa düşürülmüş, demeli, keklenmiş kişilere söylenilir; onları keklikle beŋzeştirerek. Ne de olsa durum çantada kekliktir.

Söz konusu deyimlerdeki “keklik” sözcüğündeki +lik eki, açıkça “keklenmeye uygun” aŋlamı katmış oluyor. Demek ki kek diye bir kavram var! Evet var: “aptal, bön” aŋlamına geliyor. Kökenini bilmiyorum, bileni de bilmiyorum. Ama bildiğini sananı biliyorum.

Sevan Nişanyan, sözlüğünde bu kek sözcüğü ile Kürtçeden alınan keko (amca, ağabey) sözcüklerini bir ve aynı düşünmüş!

keko/kek
xx/a  aptal, bön ~ Kürd keko ağabey, dayı

Eh, ilk üç harfi tutuyor da aŋlamları tutmuyor. Sanıyorum Nişanyan, keko sözcüğünüŋ Türkçedeki aŋlamından etkilenmiş. Argoda keko bir hakâret hitabı gibidir, ancak bu açık bir aŋlam kaymasıdır çünkü Kürtçe hitap sözcükleriniŋ hakâret gibi bir aŋlamla argolaşması yaygın bir durum. Örŋeğin Mersin ve Adana yörelerinde keko (ağabey), kıro (arkadaş), bırçı (gelmek), kürt ve beŋzeri sözcükler kötü niyetli hitap ifâde eder. Bu, biraz da Kürtleri aşağı görme eğiliminden gelir (ne yazık ki). Buna karşılık, keklik sözcüğü 11. yüzyılda yazılmış Kaşgârlı Mahmûd’uŋ Divânü Lugâti’t-Türk sözlüğünde kekelik/keklik olarak geçiyor. Arada 9 yüzyıllık bir fark var. Kürtçeden keko sözcüğünü alalı 50 yıl olmamıştır.

Oktay DOĞANGÜN

Her düzeyden kişinin oynayabileceği kolaylıkta olup, sözcük ilen abeceniñ daha iyi kavranması, alıştırma yapılması için uygundur.

Bulmacayı indir >>>

İZLE :
http://turkcesivarken.com/yazismalik/index.php?topic=1530

Öncelikle şu kesinkes bilinmelidir; biz yalnızca Türkçe üzerine tartışıyoruz. Yönetkisel görüşüñüz, yaşama bakış açınız, inançlarıñız bizi ilgilendirmiyor. İster Şaman olun, ister koyu şeriatçı, ister Atatürkçü olun, ister komünist ne olursañız olun eğer göñlünüz Türkçe için yanıyorsa burada size sonsuza dek kapılarımız açıktır.
Çünkü bizim tek amacımız var; o da Türkçe’niñ gelişimidir.

Kimimiz İstanbul’ dan, kimimiz Ankara’ dan, Azerbaycan’ dan, Kazakistan’ dan katılıyor. Birbirimizin yüzüñü bile görmeden Türkçe için çırpınıyoruz. Tüm siyasi görüşlerimizi bir kıyıya bırakıp, yalnızca dil üzerine çalışıyoruz. Çok iyi biliyoruz ki, bu denli kunu (insanı) bir arada tutmanın başka yolu yok.

Bizim kaypım (ihânet) içinde olduğumuzu söyleyenlere yanıtımız açıktır; ereğimiz (amacınız) Türkçe’ niñ gelişimi ise buyrun kapımız açıktır. Siyasi görüşleriñizi karıştırmadan, dil üzerine istediğiñiz tartışmayı yapabilirsiñiz.

Türlüğümüz, Türkçemiz için sonuna dek çalışmaya, çırpınmaya çalışıyoruz. “Eñ ırkçı benim” diyenden daha çok ulusumuzu severiz, bunuñ için çalışırız. Ancak bu öteki (diğer) ulusları öcü olarak görmemize neden değildir.

2 yılı aşkındır yayındayız ancak siyâsi, inanç gibi Türkçe dışında hiç bir konuya değinmemize karşın, neyimizi gördüler de “kaypık (ihânetçi)” ettiler añlamak güçtür. Olabildiğince yertinç (dünya) görüşlerimizi karıştırmadan işimizi yapmaya çalışıyoruz.

Bu oğurdan (zamandan) sonra, Türkçe dışı tüm konular gereğinde silinecektir. Çünkü; “Tek ereğimiz, tek gereğimiz Türkçedir…”

http://turkcesivarken.com/belgeler/bayraklar.jpg

Sözcük türetiminde izlenen yol; önce eski dile bakılmış ardından Anadolu ağızları yoklanmış, olmazsa Asya Türklerinin sözleri gözden geçirilmiştir. Eğer tüm bunlara karşın uygun sözcük bulunamamışsa, türetim yoluna gidilmiştir.

Bu kılavuzda, 28 Oğuzay 2007 ile 30 Orakay 2008 günayları arasında yerliğimizde (www.turkcesivarken.com) yapılan türetimlerin bir derlemesi yer almaktadır. Bu da yaklaşık bir yıllık çalışmanın ürünü olduğunu gösterir. Derlenen sözcük sayısı 600 kadardır.

Yerlikte yazılan her bir öneriyi tek tek okuyup, üzerinde oydaşılan sözcükleri derlemeye aldık. Gözden kaçanlar uza eksikler / yanlışlar olması olası bir durumdur.

Bu gibi geribildirimleri yapmanızı bekliyorum. Bir sonrakı kılavuzun daha başarılı olması buna bağlı. Türkçesi Varken Topluluğunun tüm üyelerine, katkılarından dolayı seviler sunarım. Dilimize uğurlu olması dileğiyle…

Genelağ üzerinde bu kadar çalışmanın yapılması bile başarıdır. Ancak gerçek anlamda somut çalışmalar için örgütlenmemiz, dernek kurmamız gerekiyor. Geçen yıl bunun üzerinde konuşmuştuk ancak unutulup gitti.

Buna karşın çalışmalarımız yine de ilgi çekiciydi. Öyle ki, TRT 2′de yayımlanan Bilişim Rüzgârı izlencesinde tanıtımımız yapıldı. Yazılı basında ise PCNet dergisi ilen Yenises savası, okurlarına yerliğimizden söz etmişlerdir.

Aşağıda bir yıl içinde yapmış olduğumuz çalışmaların dizini bulunmaktadır. Bunların yanında yapmak isteyip yarıda bırakılan işleri de yazdım.
TVT Türkçe Karşılıklar Kılavuzu 2008
Yerliğimizde türettiğimiz yaklaşık 600 sözcüğün abecesel olarak derlendiği kılavuz.

Kısakol Baskıları
Üyelerimizden Târık Doğangün‘ün yürüttüğü kısakol üzerine baskı çalışması…

Sözlük Yurdu
Kazakçadan, Kırgızcaya içinde bir çok sözlüğü barındıran; bunun yanında Ekinç Bakanlığının çeşitli yayınlarını da indirebileceğiz geniş bir belgelelik…

Sözlük Kurdu s1.0
Tüm sözlüklerin içinde olacağı, tek arama ile bütün sözlükleri tarayabileceğiniz bilgisayar uygulaması…
Ne yazık ki bitirilemeyen bir çalışma. Geliştiricisi Yiğit Tulga ağabeyimiz sayrılandığı için yarıda bırakmıştır.

Çevrimiçi Sözlük
Genelağ üzerinden çalışan, sözcüklerin kökenini açıklayan sözlük uygulaması… Bu da bitirilemeyen bir diğer çalışma…

Türkçe Hücre Terimleri
Onumda da (tıpta da) Türkçe kullanılabileceğini, elin diline gereksinim
olmadığını, kendi dilimizle öğreneşebileceğimizi ve dersler hazırlayabileceğimizi kanıtlar nitelikteki çalışma…

Orkun Abecesini Öğrenme Kılavuzu
Göktürk (Orkun) abecesine ilgi duyanların öğrenebilmesi için anıkladığımız kılavuz.

Orkun Tamgaların Günümüze Uyarlama Çalışmaları
Göktürkleriñ 8. yüzyıla dek kullandıkları bu abeceniñ günümüze uyarlanması azu kullanılabilir duruma getirilmesi üzerine yapılan çalışmalar…

Dil Bildirisi
İçeriği ilen tasarımını yerliğimizde anıkladığımız azu (ve) basımevinde bastırdıktan sonra İstanbul başta olmak üzere Mersin, Elazığ, Ankara, Denizli, Lefkoşa (KKTC) illlerinde dağıtımını yaptığımız bildiriler…

Y.dergi Çalışması
Genelağ üzerinden dağıtımı yapılacak azu bs’de okunabilecek bir y.dergi çalışması. Bu da bitirilemeyen çalışmalardan biri…

Diriltilesi Sözcükler Kılavuzu
Eski yazıtlarda uza (ya da) Anadolu ağızlarında geçen ancak genel olarak kullanılmayan sözcüklerin derlenmesi…

“phpBB 2″ çevirisi

“aMSN İletmen” çevirisi

“MK Portal 1.1.2″ çevirisi

“SMF 1.1.5″ çevirisi

“Av Arcade s3.0″ çevirisi

“Quick CMS s3.0″ çevirisi

“Flahs Chat” çevirisi

“aTube Catcher 1.0″ çevirisi

Desteğini esirgemeyen tüm üyeler, sağolun varolun.
Tañrı nice yıllara çıkarsın bizi…