• avatar

    Topluluğumuzuñ 10. Yılı Doldu
    Daha béğeni yapılmamış.

    tarafından 29 Ağustos 2017 gününde yazıldı, 206 kéz okundu.
    Bu yazıdaki görüş ve tümceleriñ sorumluluğu, yazarıñ kendisinde olup, burada yér almasıyla Türkçesi Varken Topluluğu'nuñ Türkçecilik açısından çoksesli bir yérlik olması amaçlanmıştır.

    Bugün (28.08.2017) Türkçesi Varken Topluluğunuñ (turkcesivarken.com’uñ) kuruluşunuñ 10. yılı doldu. Topluluğumuz, daha soñra adını Türk Dili Dérneği olarak resmîleştirdiğinden, dérneğiñ de 10. yılı olarak değerlendirdiğimiz bugünü, Yönetim Kurulu üyeleri ile kutladık. Türkçeniñ ses bayrağını 10 yıldır taşıyor olmaktan dolayı onur duymaktayız.

    Türk damgalarıyla 10. yıl kutlaması.

    Topluluğumuz, kurulduğu ilk yıldan[1] başlayarak üyeleri arasında toplantılar düzenleyip aldığı yargılarla somut çalışmalar ortaya koymaya özen gösterdi. Bunlardan ilki dil bildirileri[2] bastırıp bunları dağıtarak toplumda duyarlılığıñ oluşmasına katkı sağlamaktı. İstanbul başta olmak üzere Mersin, Elazığ, Ankara, Denizli ile Lefkoşa (KKTC) illerinde dağıtım yapan arkadaşlarımız, ilgi uyandırdığı için ikinci[3] bir tasarım daha yapıp yéñiden alaña indi. Çalışmalarını yalñızca dil üzerinde tutan topluluğumuz, kimi yazılımlarıñ çévirilerini yaparak dilimize kazandırdığı için TRT 2‘niñ ilgisini çekti ve Bilişim Rüzgârı adlı izlencede ~1,5 dakikalık tanıtımı yapıldı[4]. Azerbaycan’da yayınlanan ulusal gazete Türküstan‘da topluluğumuzdan söz édildi[5]; PCnet dergisinde yérliğimiziñ (sitemiziñ) tanıtımı çıktı[6]. ZTV arkında (kanalında) Abaküs izlencesiniñ konuğu olarak kurucularımızdan Yiğit Tulga, yarım saat süren bir söyleşi vérdi. Bu izlencede topluluğumuzuñ neler yaptığından, ileriye dönük neleri yapmak istediğinden, amacımızdan ve düşüncelerimizden söz étti[7]. Tüm alañımız dilbilim olduğundan dolayı étki alañımız gittikçe arttı. Kullanıcılarıñ, üyeleriñ azı koñuklarıñ tutarlı davranışlarımızdan dolayı bize güveni arttı; saygınlığımız yükseldi. Bu doğrultuda Türk Dil Kurumu, 2011 yılında kendi yérliğinde Türkçe Gönüllüleri Ağ Kümeleri başlığı altında sıralanmış olan yérlikler arasına bizi de ekledi[8].

    TRT 2 – Bilişim Rüzgârı izlencesinde topluluğumuzuñ tanıtıldığı an. 2007

    Topluluğumuz, 2012 yılındaki 5. yılını, Yazışmalık – Dil Üzerine Yazışmalar adı altında dilbilimsel bir derleme çalışmasını Türkçesi Varken Topluluğu Yayınları adı altında yayımladı[9]. Bu yayımdan soñra bétik çalışmalarına önem véren topluluğumuz, Bakü’deki yapılanmasında koñuyu çok daha ileriye taşıdı. İlk kéz 2012 yılında Iğdır’da Göktürkçe Öğreneği (kursu) açılmasınıñ ardından Bakü’de de girişimlerde bulunarak bir ilki gérçekleştirdi. Burada birçok dil ilgilisini bir araya getiren topluluğumuz, soñraki günlerde “Çéviri Öbeği” oluşturarak, Göktürkçe yazmayı öğrenenlerle birlikte eski metinler üzerinde çalışmaya başladı. Irk Bitig adlı IX. yüzyıldan kalma bir el yazmasını Azerbaycan Türkçesine çéviren öbek, bu çalışmayı da Türkçesi Varken Topluluğu Yayınları adı altında yayımladı[10]. Çokça ilgi gören bu çalışma, aynı yıl içinde Uygur Özerk Bölgesindeki Uygur Türkleriniñ radyosu olan Erkin Asya‘da haber édildi. Bizimle telefon bağlantısı kurarak yayına çıkaran ark, resmi yérliğinden de izleyicilerine çalışmamızı duyurdu[11]. Şuan 6. baskısınıñ satışta olduğu bu çalışma, akademik düzeyde yoğun bir ilgi gördü. Öyle ki, Prof. Dr. Tuncer Gülensoy, Irk Bitig üzerine çalışma yapan ve bizim de kendisini örnek aldığımız Prof. Dr. Talât Tekin‘iñ yapıtı ile topluluğumuzuñ Azerbaycan’da ortaya çıkardığı Irk Bitig çalışmasını karşılıklı inceleyip değerlendirdi. Gülensoy Hocamızıñ 35 bétlik (sayfalık) bu değerlendirmesi, 2015 yılında yaşamını yitiren Talât Tekin Hocamız için Kazakistan’da bulunan Türk Akademisiniñ çıkardığı Prof. Dr. Talât Tekin Hatıra Kitabı‘nda yayımlandı. İran’da Arap harfleriyle çévirisi yapılan Irk Bitig, oradaki resmî İran makamlarınıñ lisans onayından soñra yayımlanacak. Irk Bitig Okumaları adını vérdiğimiz görüntülü dersler ise édersiz/ücretsiz olarak YouTube üzerinden yayınlandı[12]. Azerbaycan’daki topluluğumuz, Irk Bitig adlı bu çalışmasından soñra Dede Korkut Kitabı üzerinde de çalışmaya başladı. Üç yazı düzeneği (Türk, Arap, Lâtin) ile Dresten örneğini/nüshasını silme baştan okuyup 640 bétlik Dede Korkut Bétiği adıyla Dede Korkut Kitabı’nıñ bulunuşunuñ 200. yılında yayımladı.

    Youtube üzerinde yayınlanan Irk Bitig Okumaları adlı görüntülü derslerden biri.

    2014 yılında Göktürkçe Öğreniyorum bétiği ile yayınları arasına bir yéñisini daha ekleyen topluluğumuz, aynı yıl içerisinde bir dergi takımı (ekibi) oluşturarak Damga dergisi adıyla 1 Kasım 2014’te ilk kéz Türk damgalarıyla süreli yayın yapan bir basın aracı oldu. Toplamda 6 sayı çıkan dergi, bir yanında Lâtin, bir yanında Türk yazısıyla yayın yaparak amacı olan 6 sayıya ulaştı.

    Yayıncılık çalışmalarıyla ivme kazanan topluluğumuz, bir yandan da konuşmalara, sunumlara katılıyor, düşüncelerini başka topluluklara aktarıyordu. Birkaç vakıfta konuşmacı olan topluluk üyelerimiz, ilerleyen zamanlarda devlet okullarında da ağırlanır olmuş ve öğrencilere sunumlar yapmaya başlamıştı.

    Küçük Ayasofya’da Hoca Ahmet Yesevi Vakfınıñ konuğu olarak Millî Mefkure Birliği üyelerine sunum yaparken.

    Tüm bu çalışmalar sürerken, dérnekleşme yoluna girmek isteyen topluluğumuz, 2009 yılında tüzüğünü yazmış olsa da bugünkü kurucularımızdan olan Oktay Doğangün‘üñ İtalya’ya, benim de Azerbaycan’a eğitim için gitmemizden dolayı ertelenmiş oldu. Böylece çalışmalarımızı topluluk olarak ilerletmeyi sürdürdük. 2014 yılındaki kesin dönüşümüz, vardığımız yargılar için taban oluşturmamıza olanak sağladı. 6 Ocak 2015 günü İstanbul Şirinevler’de yerimizi tutarak kurumlaşmak için adım attık. Dérnekleşme sürecini tartıştığımız günlerde dérnek adı olarak Türkçesi Varken Dérneği üzerinde de düşündük. Bu ad ile Türkçesi Varken Topluluğuna çokça beñzeyen bir ad ile varlığımızı sürdürecektik. Yine de Türk Dili Dérneği adı üzerinde daha baskın idik. Dil Araştırmaları Dérneği de adı géçen séçenekler arasında idi. Biz ise başvurumuzu Türk Dili Dérneği adıyla yaptık ve 02.02.2015 günü kuruluş günayımız olarak resmîleşti. Böylece 28.08.2007’de Türkçesi Varken Topluluğu olarak çıktığımız yolda, adımızı Türk Dili Dérneği olarak değiştirip yürümeyi sürdürür olduk. Bundan dolayı dérneğimiziñ géçmişini ve başlangıcını topluluğumuzuñ kuruluşu olarak görüyor ve bugün 10. yılımızı kutluyoruz. Topluluğuñ kurucu üyeleri, dérneğiñ de kurucuları bugün de çekirdek takımını oluşturuyor. Topluluk olarak da buluşup yargılara varıyor, yayınlar çıkarıyor, bildiriler dağıtıyorduk; dérnek olarak da yayınlar çıkarıyor, bildirimler dağıtıyoruz. Her iki dönemde de okullarda sunuma gidiyoruz, her iki dönemde de dille ilgili çalışıyoruz. Bu yüzden iki dönemimiz de birbirinden ayrılamaz bir bütündür. Adımızı değiştik diye géçmişimizi ikiye bölemeyiz. İşte bu yüzden onurla 10. yılımızı kutluyoruz.

    Türkçesi Varken Topluluğunuñ Bakü’deki ilk Göktürkçe öğreneğiniñ çavı (haberi) Türküstan gazetesinde yapıldı.

    10. yıl kutlamasında mumları üflemek üzere pasta başında bulunan Oktay Doğangün.

    10. yıl kutlamasında Oktay ile birbirimizi kutlarken.

    10. yıl kutlamasından toplu çekim.

    Buraya değin yazdıklarım, topluluktan dérneğe dönüşmeye dek olanların özetiydi. Göñül isterdi ki tüm ayrıntıları paylaşalım. Bugün bu isteği biraz yérine getirerek göñlümden géçtiğince davranacağım. Bu yüzden, bir de Türkçesi Varken Topluluğuna dönüşmeden önceki dönemleri yazıyorum. Bugünlere nasıl geldiğimizi bilmek isteyenler için öykümüzü paylaşıyorum:

    ***

    Gün içinde sürekli öksürünce babam da sağlık ocağına götürdü. Ankara’nıñ o soğuk kış günlerinde soğuk kapmamak olanaksız gibidir. Bécerebilene sévi olsun. Babam koltukta oturmuş sıramızın gelmesini beklerken, ben de bekleme odasında yérimde duramıyor, çévremi inceliyordum. Çok değişik gelmişti sağlık ocağı. Dérken bir çerçeveniñ önünde durdum. İçinde insan organlarını gösteren bir şema vardı. Çok ilgimi çektiği için öylece bakakaldım. Ancak üzerinde yazılı açıklamalardan kimilerini añlıyor, kimilerini de hiç añlamıyordum. Añlamadıklarım çok olunca sinirlenmeye başladım. “Bu organlar bizim içimizde yok mu, var! Öyleyse niye bazıları Türkçe de bazıları da yabancı? Niye hepsine Türkçe ad koymamışlar?” diye mırıldandım.

    İşte benim öyküm böyle başlıyor; 9 yaşındayken babamıñ götürdüğü sağlık ocağındaki tablonuñ önünde kendime sorduğum sorularıñ yanıtlarını aramak için yola çıktım. Bu öykümü yıllar soñra yaptığım bir bilinçaltı yolculuğunda ortaya çıkarttım. Çünkü o döneme değin hep bana sorulan; “dil ile ilgili ne zaman çalışmaya başladın” sorusuna “küçüklüğümden beri dile ilgiliyim, ancak nedenini bilmiyorum” dérdim. Artık soran olursa bu öykümü añlatıyorum.

    Aradan uzunca yıllar géçti. Lise 1’deki dönemlerimde bu konu bende yéñiden gündeme geldi. Edebiyat hocamız şunu démişti; “Türkçede iki ünsüz yanyana bulunmaz”. Ben dersi eksik dinlemişim; işin özü sözcük başında iki ünsüz yanyana bulunmaz. Bu yanlış añlama yüzünden düşünceye daldım; “Türkçede Türkçe kökenli sözcük kalmıyor” diye kendimi için için yédim. “Türkçede birinci seslem dışında /o/ ile /ö/ sesleri de olmaz” kuralını öğrenince başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. Gün boyu Türkçe kökenli sözcükler bulmaya, bulunca da çok sévinmeye başladığım o günlerimi şimdi anımsayınca yüzümde bir gülümseme oluşuyor.

    Dil duyarlılığımıñ yéñiden tavan yaptığı o günlerde yazım kurallarına, dildeki yanlışlara çok ilgi göstermeye başladım. Özellikle lise 2. sınıfta iyice sivrilmeye, yér yér arkadaşlarımı yanlış yazdıklarında uyarmaya, buna ilgi vérmezlerse de kızmaya başladım. Bir arkadaşımla da yazım kurallarını hiçe sayıyor diye küstük. Biraz tartışma yaşayınca soñraki günler de hiç konuşturmadık birbirimizi. Bir keresinde de İngilizce dersinde sert çıkışıp, “dilimize sürekli İngilizce sözcükleriñ girdiğini, yakında bu dersi añlamakta çok da güçlük çekmeyeceğimizi” söyleyip soñrasında hocamızı “genç kuşağa yabancı dil öğrettiği” için hainlik sıfatı eklemiştim.

    Yabancı sözcükleriñ durumunu biliyor ancak elimden de çok da bir neñ gelmediği için bocalıyordum. “Büyüklerimiz bu durumu görmüyor mu, neden kimse el atmıyor?” diye yakınıp duruyordum sürekli. Lise dönemim géñel olarak yakınmayla géçip, bu işleri yapacak “büyükleri” yérmekle géçti.

    Damga dergisi, 1 Kasım 2014’te Türk yazı düzeneği (Göktürk harfleriyle) yayına başlayan ilk süreli yayın olma özelliği ile topluluğumuzca 6 sayı çıkarıldı.

    Liseden soñra bir işe girdiğimden, kendime bir bilgisayar almış da géñelağ üzerinden birçok kaynağa ulaşır olmuştum. 2005’li yıllarda yazışmalıklar (forumlar) çok gözde idi. Düşünceler burada paylaşılıyor, dileyen dilediği fotoğrafı burada gösteriyor, buralarda yéñi yéñi çıkan görüntüleri yorumluyorlardı. Ben de dil üzerine çalışan yazışmalıkları elimden geldiğince izliyor, okuyor, yorumlarda bulunuyordum. Kimileyin çok güzel yazılan paylaşımlar görüyor, gidip elime bir çay alıyor da zevk duyarak okuyordum. Böylesi bir dönemde bu işi tekeline alan kişiler de ortaya çıktı. Kendileriniñ dédiğiniñ üzerine söz söyletmeyen, eleştirilere bir türlü gelemeyen kişilerce birçok yazışmalıkta engellendim.

    “Büyüklerimizi” beklemekle géçen günlerim, bir gün “ben de artık büyüğüm” diyerek soñ buldu. 2006 güzünde “Türkçesi Varken” adında HTML altyapılı bir tasarımla ücretsiz hizmet véren bir sunucu üzerinden ilk çalışmalarıma başladım. Bu sıra İbrahim ile tanışsam da, bir süre soñra beni yalñız bıraktı. İlk alan adımız turkcesivarken.info idi ancak bunu hiç kullanamadım. Ardınca turkcesivarken.awardspace.com alanadı ile birkaç yazı yazdım. Soñrasında daha kısa olan turkcesivarken.tr.cx üzerine géçtim. İçerik eklemek, güncel tutmak güç idi. Yéñi tanıştığım, kendini “SanalBaba” olarak tanıtan, o günlerde dil üzerine yoğunlaşan yazışmalıklarda tanıtan biri olan Yiğit Tulga ile tanıştım. Çalışmalarıma arka çıkacağını, akça (para) konusunda yardımcı olacağını söylese de, soñraki günler aramızda bir añlaşmazlık çıktı da yollarımızı ayırdık.

    Türkçesi Varken Topluluğundan Cafer Uluç, Halkalı İMKB Meslek Lisesinde Türk damgaları üzerine sunum yaptıktan soñra öğrencilerle birlikte çekim yaparken.

    Aradan aylar géçti. Yiğit Tulga ile yéñiden görüşmeye başlamış, “neler yapabiliriz” diye konuşuyorduk. O sıra akça da biriktirdiğimden kendi yazışmalığımızı kurubileceğimizi, buradan düşüncelerimizi herkese ulaştırabileceğimizi söyledim. Yanımda olduğunu belirtip, beni Oktay Doğangün ile tanıştırdı. Böylece yéñiden güç bulan ben, 28 Ağustos 2007’de turkcesivarken.com alan adı ile sunucusunu alıp yazışmalığı kurdum.

    Bir yandan dil ile ilgili bétikler okuyarak kendimi geliştirmeye çalışıyor, bir yandan da yéñi oluşumuzuñ gelişmesi için çırpınıyordum. O günler bize çok ağır eleştiriler geldiğini iyice anımsıyorum. Bize “faşist” diyen de oldu, “dil ırkçısı” diye itham éden de… Yine de kuruluşumuzun 4. ayında TRT 2’de tanıtımımız yapıldı. Soñraki yıllarda dergilerde, çavlıklarda adımızdan söz éttirdik. Bir dönemler bizi yérenler, artık övüyordu. Üçüncü yılımızda yazılarımızı kaynak gösterenlere de denk gelmeye başladık.

    2008’li yıllarda kurumsallaşmak konusunda yalñızca yazıda déğil, yaptığımız toplantılarda da bunu dile getiriyor, üstünde durmaya çalışıyorduk. 2009’da ilk ciddi adımımızı attık da tüzüğümüzü yazıvérdik. Ancak kol çekmeye (imza atmaya) yéterli kişi bulamadık. Klavye şövelyesi çıkıvéren yüzlerce kişiyi tanıma fırsatı yakaladım. Aynı yılıñ güzünde ben Azerbaycan’a, Oktay da İtalya’ya géçince kurumsallaşma işi askıya alındı. Çalışmalarımıza bu kéz géñel ağ üzerinde iyiden iyiye yüklenmeye başladık.

    Bakü’de yaptıklarımızı, oradaki örgütlenmemizi añlatmayacağım. Onlar bambaşka bir yazınıñ konusu, hem yazmaya kalksam ayrı bir bétik olur. Eñ azından bir bölümünü “Göktürkçe Öğreniyorum”da yazmıştım. Sözüñ özü, Bakü’deki 5. yılımıñ soñlarına doğru, Türkiye’ye géri geleceğimden, gelmeden önce kişilerle görüşüyor, ortak yapılacak çalışmalardan söz édiyorduk. Böylece İstanbul’a geldiğim ilk gün, doğrudan bir toplantı düzenledik. 2014 Eylülünde yaptığımız bu toplantıda, Mustafa Bağcı ve kardeşim Cafer dışında kimse elini cebine atmaya, yér tutulmasına, oraya eşya alınmasına yürek édemedi. Böylece bir soñuç alınamadı. Soñraki aylarda yéñi kişilerle, yéñi tanışlarla bu iş üzerinde durduk. Böylece 6 Ocak 2015’te Şirinevler’deki şimdiki yérimizi tuttuk. Toplantı için gün belirledik. Öncesinde konuşup sözleştiğimiz, özellikle Facebook’ta dil üzerine yazılarla kendini iyice tanıtmış biriniñ şu sözleri ibret alınacak türdendir; “Yarın yağmur yağmazsa gelirim”. Bu sözü ilerleyen günlerde birçok kéz yineledik; söyleşilerimizde vurgu yaptık. “Mevsimlik dilciler” diye bir durumuñ olduğunuñ ayrımına vardık.

    Cafer Uluç, 2014 yılında Konya Selçuk Üniversitesinde Göktürkçe üzerine sunum yaparken.

    İlk tüzüğümüz, kısaltma sorunu -TDD kısaltması başka bir dernekçe kullanıldığı için- dernekler müdürlüğünce elimize géri vérildi. Bir süre “kısaltma ne olsun” diye düşünsek de içimize sinen bir kısaltma bulamadık. Buyüzden yéñiden bir araya gelip kısaltma olmaksızın tüzüğümüze kol çektik. İnceleme soñucu tüzüğümüzde aykırı yazılar bulunduğu gerekçesiyle onay çıkmadı. Bu kéz 3. kéz tüzük doldurmak durumunda kaldık. Dernekler müdürlüğünüñ yérliğindeki örnek tüzüğü bilgisayara indirip, yalñızca eñ üstte adımızı yazıp sunduk. Resmiyet kazanma aşamasınıñ çok da uzamaması için diretmedik. “İlerleyen günlerde asıl istediğimiz tüzüğü yazar, yine sunarız” diye yargıya varıp bu adımı aşmak istedik. Böylece 2 Şubat 2015’te onay çıktı. Artık Türk Dili Derneği adıyla kurumsal bir kimlik kazandık.

    Toplantımızda bir “kuruluş bildirisi” üzerinde durduk. Ortaklaşa bir metin hazırladık ve bu konuda ivedi davranmadık. Bildirimizi Yıldız Teknik Üniversitesi’nde okuma yargısına vardık. Milli Mefkure Birliği ve BOSGEM ile ortaklaşa yürüttüğümüz çalışma soñucu YTÜ’de Göktürkçe kursları düzenleme olanağına ulaştık. 28 Şubat’ta da açılış töreni yapılacaktı. Biz de bu açılış töreninde kuruluş bildirimizi okumanıñ uygun olduğunu düşünerek bu yönde adım attık. Yıldız Teknik Üniversitesi’ndeki Göktürkçe konferansınun sonunda kardeşim Cafer’in, başkan yardımcısı sıfatıyla bildiriyi okunmasından dolayı da “Yıldız Bildirisi” adını vérdik.

    Bir daha bir çocuk bir çerçeveniñ önüne géçip de “Neden bunuñ Türkçeleri yok” démesin diye, bir daha bir yéñiyétme “Büyüklerimiz ne zaman ilgilenecekler” diye kaygılanmasın diye Türk Dili Derneği bu sorumluluğu omuzlarına almıştır.

    Türk Dili Derneği, Türk diline uğurlar getirsin.

    Türk Dili Dérneği olarak, Van’a bağlı Ulupamir Kırgız köyündeki Ulupamir Ortaokuluna giden Cafer Uluç ve Fatih Emiroğlu, sunum soñrası öğrencilerle birlikte bediz çekinirken. 2015

    YILDIZ BİLDİRİSİ

    Elinden ne geliyorsa, önce onunla işe başla. – Gaspıralı

    Türkçe, yüzyıllardan béri türlü odaklarca gérek düzenli olarak gérek de bireysel olarak yıpratılmaktadır. Sürekli yérilmekte, aşağılanmaya çalışılmaktadır; ancak Türkçe, yapılan onca saldırıya karşın toplumda mayalanan ozanlarıyla, érmişleriyle, düşünürleriyle karşı durup Türkçemizi bu güne taşımışlardır. Günümüzde bireysel olarak yapılan bu özvériniñ bir ileri aşamaya geçmesi, örgütlü bir yapılanmaya gitmesi gérekmektedir.

    Türkçesi Varken Topluluğu 2007 yılında işte bu géreksinimden ötürü kurulmuştur. Dilbilimsel çalışmalara yoğunluk véren, Türkçeniñ varsıllığını bozmayı değil, özleştirme çalışmalarıyla daha da pékiştirmeyi savunan, Türkler arasında ortak bir dil için çalışmalar yürüten, eskin damgalarımız üzerine ilgi uyandıran yapılanmamız, 2015 yılında dérnekleşme süreciniñ soñuna gelmiş, Türk Dili Dérneği adıyla 2 Şubat 2015’te kurumsallaşmıştır.

    Diller, bélirli odaklarıñ déğil, onu konuşanlarıñ elinde gelişir. Bu soñ derece önemli görevi, kurumlarıñ üzerine almaktan kaçınmasından dolayı Türk Dili Dérneği’niñ kurulması kaçınılmaz olmuştur.

    Türk Dili Dérneği’niñ amacı; târihî ve çağdaş Türk dil ve ağızlarını korumak, yaşatmak, dilbilimsel ölçütler ışığında araştırmak ve araştırma ortamına katkıda bulunmaktır.

    Bu amaçlar doğrultusuda Türkçeye göñül véren, Türkçeniñ gelişmesi için tér dökmek isteyen herkesi aramızda görmek bize kıvanç vérecektir.

    28 Şubat 2015

    Türk Dili Dérneğiniñ kurucularından Cafer Uluç, Yıldız Teknik Üniversitesinde “Yıldız Bildirisi”ni okurken.

    Dipçe:

    [1] 1. İstanbul buluşması duyurusu: 18.06.2008 http://turkcesivarken.com/yazismalik/viewtopic.php?f=83&t=1113
    [2] İlk dil bildirisiniñ çalışma béti: 16.10.2007 http://turkcesivarken.com/yazismalik/viewtopic.php?f=221&t=321
    [3] İkinci dil bildirisiniñ çalışma béti: 29.08.2011 http://turkcesivarken.com/yazismalik/viewtopic.php?f=221&t=5888
    [4] TRT 2 – Bilişim Rüzgârı: 09.12.2007 http://www.youtube.com/watch?v=JR5QVxVMuq4
    [5] Türküstan gazetesinde tanıtım: 02.05.2010 http://turkcesivarken.com/yazismalik/viewtopic.php?f=221&t=2906
    [6] PCnet dergisinde tanıtım: 20.06.2008 http://turkcesivarken.com/yazismalik/viewtopic.php?f=221&t=1117
    [7] ZTV Abaküs izlencesi: 14.11.2008 https://www.youtube.com/watch?v=x5GzpnXECEE
    [8] Türk Dil Kurumu yérliğindeki Türkçe Gönüllüleri Ağ Kümeleri başlığı 06.10.2011 http://www.tdk.org.tr/TR/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF9312FEB68290DD11
    [9] Yazışmalık – Dil Üzerine Yazışmalar:
    http://kitapstore.com/Magaza/Urun/277578/Kitap/Kisisel-Yayinlar/Yazismalik-Dil-Uzerine-Yazismalar/
    [10] “Irk Bitig – Kadim Uygur Dilinde Yazılmış Fal Kitabı”, Gökbey Uluç, Aygün Hüseynli, İrana İbrahimova, Özcan Kır, Ceyran Serkanbeyova, Dilber Mehdiyeva, 2013, Kutlu Yayınevi
    [11] Erkin Asya radyosundaki haber: 18.07.2013
    http://www.rfa.org/uyghur/xewerler/medeniyet-tarix/qedimi-uyghur-07172013170916.html
    [12] Irk Bitig Okumaları dersleri: https://www.youtube.com/watch?v=nEScYbwn7fw

     
    PDF belgesi olarak da buradan ulaşabilirsiniz:
    http://turkdilidernegi.org.tr/belgeler/TVT-TDD-10-Yil.pdf

    Değerleme:

yukarı çık