Bu yañlış añlaşılmanıñ önüne géçmek için belirtmeliyim; Türkçesi Varken! démek, öbür diller ile savaşmak déğil, Türkçe’niñ gelişimi için uğraşmaktır.

Ne İngilizce’ye ne Arapça’ya ne de başka dillere karşı bir tutum izlediğimiz sanılmasın. Başka dillere kesinlikle karşı déğiliz. Olanaklı ise dört dil bilin, yapabiliyorsanız sekiz dilde konuşun. Bir tansık yaratın da, yéryüzündeki bütün dilleri öğrenin!

Diller, yéryüzünüñ ekinsel varlığıdır. Dolayısıyla varsıllığa katkılıdır. Bunuñ için eriyip yok olan dillere üzülürüz. Öbür uluslarıñ da bizim tuttuğumuz yolu tutmasını, anadillerine yiyelenip geliştirmeleri için uğraşmalarını dileriz.

Sözüm ona; yad dile déğil, yad dilde eğitime karşıyız. Türkçesi varken, yad dilde eğitim istemiyoruz. Bu düşünceden ödün vérmiyor, kesin söz söylüyoruz; Türkçesi Varken!

Yalnızca bunuñla yétinmiyor, özleşme de istiyoruz. Bunuñ için kendimize Z. Gökalp’iñ sözünü uranlık olarak séçtik; Başka sese benzemez ananıñ sesi, değme sözüñ ararsan vardır Türkçesi. Böylece dilimizde yér édinmiş, édinmekte olan yad kökenli sözcükleriñ yérine géçebilecek uygun sözler bulmaya, varsa yaygınlaştırmaya çalışıyoruz. Bunu yaparken de, kimseye baskı uygulamıyor, kişisel yéğlemine bırakıyoruz. Nice ki, kelime ile sözcük birlikte kullanılıp, ikisi arasında bir yadırganma yaşanmıyorsa, vitrin ile sergen arasında da bu durumuñ olması için çabalıyoruz.

Bizi yañlış añlayanlarıñ öne sürdüğü gibi, yad yır (şarkı) dinlemeyin, yad bétik okumayın, yad olan bilmem neyi kullanmayın démiyoruz. Dileğimiz; başka diller ile anadilimiziñ birbirinden ayrı tutulması, ikisi arasına çizgi çekilmesidir. Anadilimizi kullanırken de, duruluktan yana olunmasıdır. Doğrusu, evrensel olan ezgiyi, yırı yasaklamak usdışı olur.

Böyle yapmasak, aşırıcı oluruz. Aşırılık karşıtını doğurur, soñra da onu besler. Türkçe karşıtlığını doğurmak için, art amaçlı olmak gerek. Oysa biz dilimizi séviyoruz.

Öncelikle şu kesinkes bilinmelidir; biz yalnızca Türkçe üzerine tartışıyoruz. Yönetkisel görüşüñüz, yaşama bakış açınız, inançlarıñız bizi ilgilendirmiyor. İster Şaman olun, ister koyu şeriatçı, ister Atatürkçü olun, ister komünist ne olursañız olun eğer göñlünüz Türkçe için yanıyorsa burada size sonsuza dek kapılarımız açıktır.
Çünkü bizim tek amacımız var; o da Türkçe’niñ gelişimidir.

Kimimiz İstanbul’ dan, kimimiz Ankara’ dan, Azerbaycan’ dan, Kazakistan’ dan katılıyor. Birbirimizin yüzüñü bile görmeden Türkçe için çırpınıyoruz. Tüm siyasi görüşlerimizi bir kıyıya bırakıp, yalnızca dil üzerine çalışıyoruz. Çok iyi biliyoruz ki, bu denli kunu (insanı) bir arada tutmanın başka yolu yok.

Bizim kaypım (ihânet) içinde olduğumuzu söyleyenlere yanıtımız açıktır; ereğimiz (amacınız) Türkçe’ niñ gelişimi ise buyrun kapımız açıktır. Siyasi görüşleriñizi karıştırmadan, dil üzerine istediğiñiz tartışmayı yapabilirsiñiz.

Türlüğümüz, Türkçemiz için sonuna dek çalışmaya, çırpınmaya çalışıyoruz. “Eñ ırkçı benim” diyenden daha çok ulusumuzu severiz, bunuñ için çalışırız. Ancak bu öteki (diğer) ulusları öcü olarak görmemize neden değildir.

2 yılı aşkındır yayındayız ancak siyâsi, inanç gibi Türkçe dışında hiç bir konuya değinmemize karşın, neyimizi gördüler de “kaypık (ihânetçi)” ettiler añlamak güçtür. Olabildiğince yertinç (dünya) görüşlerimizi karıştırmadan işimizi yapmaya çalışıyoruz.

Bu oğurdan (zamandan) sonra, Türkçe dışı tüm konular gereğinde silinecektir. Çünkü; “Tek ereğimiz, tek gereğimiz Türkçedir…”

http://turkcesivarken.com/belgeler/bayraklar.jpg